Wie is Rob Plijnaar?

Rob Plijnaar is een veelzijdige Utrechter met een grote passie voor ondernemerschap, fotografie en sport. Hij is hotelier, fotograaf en ultramarathonloper en zocht jarenlang zijn sportieve grenzen op, van de Sahara tot de Noord- en Zuidpool.

Hotelier

Samen met zijn broers vormt Rob de directie van Hotel Mitland. Het familiebedrijf werd opgericht in 1921, aanvankelijk als theetuin en later als tennispark. In de jaren zeventig werd het bedrijf uitgebreid met een bowlingcentrum en een restaurant. In de jaren tachtig volgde een volgende belangrijke stap en groeide Mitland uit tot een modern viersterrenhotel met uitgebreide vergader- en congresfaciliteiten.

Inmiddels bestaat het familiebedrijf al meer dan honderd jaar. Door de generaties heen zijn gastvrijheid, ondernemerschap en voortdurend vernieuwen belangrijke pijlers gebleven.

Fotografie

Fotografie is al sinds zijn jeugd een grote passie. Wat begon als een hobby groeide uit tot een belangrijk onderdeel van zijn werk. Jarenlang verzorgde Rob de fotografie voor de publiciteit van Hotel Mitland. Ook tijdens zijn sportieve avonturen is de camera nooit ver weg.

Zijn foto's vertellen het verhaal van bijzondere reizen, indrukwekkende landschappen, sportieve prestaties en onvergetelijke ontmoetingen.

Ultramarathonloper

Omdat zijn ouders een tennispark exploiteerden, leek een toekomst in de tennissport vanzelfsprekend. Een ski-ongeluk aan het einde van de jaren zeventig maakte echter een einde aan die ambitie.

In 1980 ontdekte Rob het hardlopen. Hij begon met kortere afstanden, maar al snel volgden halve marathons, hele marathons en triatlons. De uitdaging bleef groeien. Op 57-jarige leeftijd verlegde hij zijn grenzen opnieuw en begon hij aan enkele van de zwaarste marathons en ultramarathons ter wereld.

Zo nam hij onder meer deel aan:

  • Marathon des Sables – Sahara (2008)
  • Noordpool Marathon (2009)
  • Atacama Crossing – Chili (2010)
  • Mount Everest Marathon – Nepal (2015)
  • Antarctica Ice Marathon (2016)
  • Great Wall Marathon – China (2017)

...en vele andere internationale wedstrijden.

Veel ultramarathons zijn self-supporting. De deelnemers dragen hun complete uitrusting zelf: voedsel, kleding, slaapmateriaal, water en andere benodigdheden. Alles bij elkaar kan dat een rugzak van zo'n 12 tot 15 kilogram betekenen.

Bij dit soort wedstrijden gaat het voor de meeste deelnemers niet om een snelle tijd, maar om één belangrijk doel: de finish bereiken. Dagenlang worden lichaam en geest op de proef gesteld door hitte of kou, vermoeidheid, pijn en soms extreme omstandigheden. Juist die combinatie van fysieke inspanning, mentale weerbaarheid en doorzettingsvermogen vormde voor Rob de uitdaging.

Marathon Grand Slam

In 2016 schreef Rob geschiedenis als eerste Nederlander die de prestigieuze Marathon Grand Slam voltooide: (ultra)marathons op alle zeven continenten én op de Noordpool. Daarmee trad hij toe tot het exclusieve internationale gezelschap van de Marathon Grand Slam Club.

Daarnaast was Rob de eerste Nederlander die zowel op de Noordpool als op de Zuidpool een marathon liep.

Beide wedstrijden werden onder extreem koude omstandigheden gehouden. De Noordpoolmarathon vond in 2009 plaats bij Camp Barneo, op het drijvende poolijs nabij de geografische Noordpool. Tijdens de wedstrijd daalde de temperatuur tot -47 °C.

Zeven jaar later, in 2016, liep Rob de Antarctica Ice Marathon bij de Ellsworth Mountains op Antarctica, waar de temperatuur -32 °C bedroeg.

Het einde van een hardloopcarrière, maar niet van de sport

Tijdens de coronapandemie in 2020 liep Rob virtueel de Marathon van Stockholm in de Sierra Nevada, over een spectaculair parcours van Pradollano naar Granada. Omdat het geen officiële wedstrijd was, waren de wegen niet voor het verkeer afgesloten.

Onderweg ging het mis. Rob werd aangetikt door een passerende vrachtwagen en belandde letterlijk in de goot. Gelukkig kon hij zijn weg vervolgen. Met enige vertraging, en de nodige pijn, wist hij de marathon alsnog uit te lopen.

Het werd zijn laatste marathon. Na zo'n 120.000 hardloopkilometers kwam daarmee een einde aan een hardloopcarrière van veertig jaar.

Maar niet aan het sporten. Fietsen, wandelen en fitness namen de plaats van het hardlopen in. De behoefte om actief te blijven en nieuwe uitdagingen aan te gaan is gebleven. Want één ding is in al die jaren niet veranderd: stilzitten is geen optie!

Veel plezier op deze website!